हे शारदे माँ, हे शारदे माँ।
अज्ञानता से हमे तार दे माँ॥

he śārade mā, he śārade mā.
ajñānatā se hame tāra de mā.

O moeder Sharda, o moeder Sharda.
Verlos me van mijn onwetendheid, o moeder.

(तू स्वर की देवी, ये संगीत तुझसे।
हर शब्द तेरा है, हर गीत तुझसे॥) (२x)
हम है अकेले, हम है अधूरे।
तेरी शरण मे हमे प्यार दे माँ॥
हे शारदे माँ, हे शारदे माँ।
अज्ञानता से हमे तार दे माँ॥

(tū svara kī devī, ye saṃgīta tujhase.
hara shabda terā hai, hara gīta tujhase.) (2x)
ham hai akele, ham hai adhūre.
terī śaraṇa me hame pyāra de mā.
he śārade mā, he śārade mā.
ajñānatā se hame tāra de mā.

U bent de godin van tonen, dit lied is dankzij u.
Elk woord is afkomstig van u, elk lied is dankzij u.
Wij zijn alleen, wij zijn incompleet.
Schenk ons de liefde van uw hoede.
O moeder Sharda, o moeder Sharda.
Verlos me van mijn onwetendheid, o moeder.

(तू श्वेत वर्णी, कमल पे विराजे।
हाथो मे वीणा, मुकुट सिर पे साजे॥) (२x)
मन से हमारे मिटा दे अन्धेरे।
हम्को उजालो का संसार दे माँ॥
हे शारदे माँ, हे शारदे माँ।
अज्ञानता से हमे तार दे माँ॥

(tū śveta varṇī, kamala pe virāje.
hātho me vīṇā, mukuṭa sira pe sāje.) (2x)
mana se hamāre miṭā de andhere.
hamko ujālo kā saṃsāra de mā.
he śārade mā, he śārade mā.
ajñānatā se hame tāra de mā.

U bent zuiver van aard en een lotusbloem is uw zetel.
In uw handen heeft u een veena en op een kroon siert uw hoofd.
Vernietig het duister in onze harten/geesten.
Schenk ons een verlichte wereld, o moeder.
O moeder Sharda, o moeder Sharda.
Verlos me van mijn onwetendheid, o moeder.

(ॠषियो ने समझी, मुनियो ने जानी।
वेदो की भाषा, पुराणो की वाणी॥) (२x)
हम भी तो समझे, हम भी तो जाने।
विद्या का हम्को अधिकार दे माँ॥
हे शारदे माँ, हे शारदे माँ।
अज्ञानता से हमे तार दे माँ॥

(ṛṣiyo ne samajhī, muniyo ne jānī.
vedo kī bhāṣā, purāṇo kī vāṇī.) (2x)
ham bhī to samajhe, ham bhī to jāne.
vidyā kā hamko adhikāra de mā.
he śārade mā, he śārade mā.
ajñānatā se hame tāra de mā.

De zieners hebben het begrepen, de geleerden kennen het;
de taal van de veda’s en de verhalen van de Purana’s.
Moge wij het ook begrijpen, moge wij het ook kennen.
Schenk ons het recht op kennis.
O moeder Sharda, o moeder Sharda.
Verlos me van mijn onwetendheid, o moeder.

(मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥) -२x

mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

माँ शारदे, हंसासिनी, वागीश, वीणावादिनी -२x
मुझको अगम स्वर-ज्ञान दो॥
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

mā śārade, haṃsāsinī, vagīśa, vīṇāvādinī -2x
mujhako agama svara-jñāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moeder Sharda, zij wiens rijdier de zwaan is, godin van spraak, Zij die de veena bespeelt
Schenk me grenzeloze kennis van literatuur en muziek
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

(माया मुझे न थक सके।
मन मोह में न फस सके॥) -२x
कर दूर सब अज्ञान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

(māyā mujhe na thaka sake
mana moha me na phasa sake) -2x
kara dūra saba ajñāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moge materialisme mij niet overmeesteren
Moge ik niet verstrikt raken in illusie
Verwijder alle onwetendheid
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

(निष्काम हो मन कामना।
मेरी सफल हो साधना॥) -२x
नव गति नई लय तान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

niṣkāma ho mana kāmanā
merī saphala ho sādhanā
nava gati naī laya tāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moge mijn wensen belangeloos zijn
Moge mijn geestbeoefening slagen
Schenk me nieuw ritme en nieuwe melodie
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

(हो सत्य जीवन-सारथी।
तेरी करू नित आरती॥) -२x
समृद्धि सुख सम्मान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

(ho satya jīvana-sārathī
terī karū nita āratī) -2x
samṛddhi sukha sammāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moge de waarheid de wagenmenner van mijn leven zijn
Ik doe uw aarti dagelijks
Schenk me voorspoed, vreugde en eer
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

(मन बुद्धि हृदय पवित्र हो।
मेरा महान चरित्र हो॥) -२x
विद्या विनय बल दान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

(mana buddhi hṛdaya pavitra ho
merā mahāna caritra ho) -2x
vidyā vinaya bala dāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moge mijn geest, verstand en hart rein zijn
Moge mijn karakter vlekkeloos zijn
Schenk me kennis, nederigheid en kracht
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

(सौ वर्ष तक जीते रहे।
सुख अमीय हम पीते रहे॥) -२x
निज चरण में सुस्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

(sau varṣa taka jīte rahe
sukha amīya hama pīte rahe) -2x
nija caraṇa me susthāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moge ik honderd jaren leven
Moge ik de nectar van vreugde blijven drinken
Schenk me een veilige plek aan uw voeten
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

(यह विश्व ही परिवार हो।
सब के लिए सम प्यार हो॥) -२x
आदेश लक्ष्य महान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥
मुझको नवल उत्थान दो।
माँ सरस्वती वरदान दो॥

(yaha viśva hī parivāra ho
saba ke lie sama pyāra ho) -2x
ādeśa lakṣya mahāna do
mā sarasvatī varadāna do
mujhako navala utthāna do
mā sarasvatī varadāna do

Moge deze wereld één familie zijn
Moge er voor een ieder evenveel liefde zijn
Schenk me het hoogste doel in het leven
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen
Schenk me een nieuwe ontwaking/bewustwording
O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

माँ सरस्वती वरदान दो॥ -२x

mā sarasvatī varadāna do -2x

O moeder Sarasvati, schenk mij deze zegen

सुर की देवी सरस्वती माँ -२x
सुर का ज्ञान सिखा दे माँ
है अन्धियारा इस ह्रदय में
सुर का दीप जला दे माँ -२x

sura kī devī sarasvatī mā -2x
sura kā jñāna sikhā de mā
hai andhiyārā isa hṛdaya me
sura kā dīpa jalā de mā -2x

O godin van de melodie, moeder Sarasvati (zij die richting het absolute stroomt)
Leer mij de kennis van de melodie, o moeder
In dit hart is het donker
Ontsteek het licht van de melodie, o moeder

सुर की देवी सरस्वती माँ
सुर का ज्ञान सिखा दे माँ
है अन्धियारा इस ह्रदय में
सुर का दीप जला दे माँ -२x
सुर की देवी सरस्वती माँ

sura kī devī sarasvatī mā
sura kā jñāna sikhā de mā
hai andhiyārā isa hṛdaya me
sura kā dīpa jalā de mā -2x
sura kī devī sarasvatī mā

O godin van de melodie, moeder Sarasvati (zij die richting het absolute stroomt)
Leer mij de kennis van de melodie, o moeder
In dit hart is het donker
Ontsteek het licht van de melodie, o moeder

(रीत न जानू गीत न जानू
प्रीत मैं जानू चरलो की) -३x
ज्ञान नहि अज्ञानी हूँ मैं
सच्चि राह दिखा दे माँ
है अन्धियारा इस ह्रदय में
सुर का दीप जला दे माँ -२x
सुर की देवी सरस्वती माँ

(rīta na jānū gīta na jānū
prīta mai jānū caralo kī) – 3x
jñāna nahi ajñānī hū mai
sacci rāha dikhā de mā
hai andhiyārā isa hṛdaya me
sura kā dīpa jalā de mā -2x
sura kī devī sarasvatī mā

Ik ken rituelen noch liederen
Ik ken de liefde van de snaren (ik weet niet zeker wat caralo betekent)
Ik heb geen kennis, ik ben een onwetende
Wijs me de weg van waarheid, o moeder

(साज तुम्ही आवाज तुम्ही हो
लाज तुम्ही बस रख लेना) -३x
तेरी चरण शरण आया हूँ
पग की धूल बना दे माँ
है अन्धियारा इस ह्रदय में
सुर का दीप जला दे माँ -२x
सुर की देवी सरस्वती माँ

(sāja tumhī āvāja tumhī ho
lāja tumhī basa rakha lenā) -3x
terī caraṇa śaraṇa āyā hū
paga kī dhūla banā de mā
hai andhiyārā isa hṛdaya me
sura kā dīpa jalā de mā -2x
sura kī devī sarasvatī mā

U bent de adem, u bent de stem
Help mij mijn eer te bewaren
Ik heb mijn toevlucht genomen tot uw lotusvoeten
Neem me op in het stof van uw voeten, o moeder

(पूजन अर्चन वन्दन सब कुछ
शब्द सुमन अर्पण माता) -३x
प्रेम अकेला भेड तुम्हे
कर वरद हस्त स्वीकारो माँ
है अन्धियारा इस ह्रदय में
सुर का दीप जला दे माँ -२x

pūjana arcana vandana saba kucha
śabda sumana arpaṇa mātā
prema akelā bheḍa tumhe
kara varada hasta svīkāro mā
hai andhiyārā isa hṛdaya me
sura kā dīpa jalā de mā -2x
sura kī devī sarasvatī mā

Mijn verering, toewijding, aanroeping, deze allen
Woorden en bloemen offer ik aan u, o moeder
Liefde is het enige wat ik u te schenken heb
Accepteer dit en hef uw zegenende hand, o moeder

(सुर की देवी सरस्वती माँ
सुर का ज्ञान सिखा दे माँ
है अन्धियारा इस ह्रदय में
सुर का दीप जला दे माँ -२x) -२x
सुर की देवी सरस्वती माँ

(sura kī devī sarasvatī mā
sura kā jñāna sikhā de mā
hai andhiyārā isa hṛdaya me
sura kā dīpa jalā de mā -2x) -2x
sura kī devī sarasvatī mā

O godin van de melodie, moeder Sarasvati (zij die richting het absolute stroomt)
Leer mij de kennis van de melodie, o moeder
In dit hart is het donker
Ontsteek het licht van de melodie, o moeder

We komen allemaal weleens terecht in een situatie met veel tegenslagen. Financiële problemen, familieconflicten, gezondheidskwalen, verlies binnen de familie- en vriendenkring… In zulke tijden klagen we vaak: “Wat heb ik toch een pech!” of “God helpt me niet.”

Tegenslagen maakt iedereen wel mee in het leven, maar soms kunnen ze ons zo zwaar worden, dat we als het ware gevangen raken in een donkere kamer waarin we geen uitweg zien. We blijven bidden, maar er lijkt geen oplossing te komen.

Volgens een oud verhaal was er eens een diepgelovige man, ergens in een boerderijtje in Zeeland. Op een noodlottige dag brak de dijk door. Het water liep het land in en de reddingstroepen haalden zo snel ze konden de mensen in het bedreigde gebied op bij hun huizen.

Toen de reddingsdienst bij de boer aankwam en hem maande onmiddellijk mee te gaan, zei de boer: “Ik heb niets te vrezen. God zal mij redden,” en hij bleef waar hij was.

Later toen het water zijn woonkamer had overspoeld, zag de boer vanuit het raam op de zolder een boot aanvaren. “Stap snel in,” riep de schipper, “het water zal nog stijgen.” Maar de boer antwoordde weer: “Ik blijf hier. God zal mij redden.”

Uiteindelijk vluchtte de man het dak van zijn boerderij op. Het water bleef stijgen en stond al tot zijn knieën toen er een helikopter aan kwam vliegen. De piloot gooide een touwladder naar de man en riep: “Pak de ladder, het is je laatste kans.” Maar de boer riep weer: “Ik hoef niets te doen, God zal mij redden.”

Maar het water bleef stijgen en de man verdronk. Kort daarna stond hij voor de hemelpoort en God deed open. Verbaasd vroeg de boer aan God: “God, waarom heb je me niet gered?”
“Tja,” zuchtte God. “Ik heb je een auto gestuurd en een boot en ten slotte een helikopter, maar je weigerde mijn hulp, wat meer had ik nog kunnen doen?”

Vanuit ons onderbewustzijn klinkt een stem die zegt dat we hulp nodig hebben. Het geeft ons bepaalde signalen, legt ons opties voor waar we diep van binnen behoefte aan hebben, zoals praten over onze gevoelens en emoties, de overweging om een hulpverlener te benaderen, de gedachte om buiten dat wereldje van narigheid te willen stappen… Toch negeren we zulke signalen vaak. We weten dat we bepaalde dingen willen om positieve veranderingen te brengen in ons leven. Maar om de een of andere reden houden we onszelf daarin tegen.

Soms omdat het voor ons onbekende wegen zijn, omdat we bang zijn dat er weer iets naars uit komt, soms omdat we de signalen niet als hulp zien, soms omdat we bang zijn voor teleurstellingen. Iets in ons blijft roepen om hulp, maar we geven geen gehoor aan die stem. We lijken niet te beseffen dat we moeten ingrijpen, terwijl het water er blijft en zelfs hoger wordt. Ons onderbewustzijn en andere mensen kunnen zoveel zeggen, zoveel signalen geven, wegen laten zien, maar uiteindelijk zullen we de wegen wel moeten herkennen als hulp of oplossingen, zelf de beslissing moeten nemen en zelf de stap moeten zetten om uit die bedreigende omgeving te stappen.

De vrome boer in het verhaal besloot de hulp van buitenaf niet te accepteren en koos ervoor om in de bedreigende omgeving te blijven. Hij herkende de reddingstroepen niet als hulp van het Goddelijke, nam deze hulp niet aan en verdronk uiteindelijk. Hij besefte zich niet dat hij moest ingrijpen, dat het noodlot had toegeslagen en het Goddelijke hem probeerde te helpen. Zo beseffen wij vaak ook niet dat het Goddelijke ons probeert te helpen, omdat wij die hulp niet herkennen.

Het Goddelijke is onze vader, moeder en vriend. Hij waakt de hele tijd over hen die zich tot Hem wenden, tot hen die Hem lief zijn. Hij blijft zich over ons ontfermen, geeft ons wat wij nodig hebben. Maar we herkennen het vaak niet. Eigenlijk is het dus een kwestie van perspectief. Swami Vivekananda sloeg de spijker op zijn kop: “We houden onze handen voor onze ogen en klagen dat het donker is.” Het klinkt hard, maar als je erover nadenkt, is dat eigenlijk wel zo. Onze angsten en verleden ervaringen beïnvloeden ons perspectief zo erg, dat we blind worden voor oplossingen en geen stap durven te zetten, bang zijn dat we zullen vallen.

Als we onze gevoelens negeren, worden ze alleen maar sterker. Ze beïnvloeden wat we zeggen, hoe we dingen zien, hoe we reageren en wat we dromen. Op deze manier kan ons onderbewustzijn ons op verschillende manieren aan het probleem herinneren of ons hulp aanreiken. Maar als we blijven weigeren, kan ons onderbewustzijn ook prominenter op de voorgrond treden door ons te belemmeren in ons functioneren, zodat we niet meer verder kunnen en op een punt komen waar we nog harder hulp nodig hebben.

Negeer de stem van je onderbewustzijn dus niet. Stap in die boot of klim in die helikopter. Laat je naar een betere plaats brengen. Laat de persoon los die jij niet bent. Het enige probleem zijn je eigen angsten. Verdrink niet in al die opgekropte gevoelens en emoties. Misschien zul je even moeten tobben, maar uiteindelijk kom je wel ergens waar het droog en veilig is.

Sommige hindoes vinden het het beste om één manier van verering te hanteren, zoals diverse stromingen slechts één manier van verering praktiseren, bijvoorbeeld puur een Gayatri yagya. Maar is dat wel zo ideaal?

De gehele schepping – van Satyaloka tot en met Paataala loka – is een ontvouwing van één goddelijk principe. Het Goddelijke en de rishi’s hebben ons een bibliotheek gegeven die vol staat met verschillende geschriften die o.a. de leer van het Goddelijke, de schepping en de verering van het Goddelijke uiteenzetten. “Genoeg moeten hebben aan het uitvoeren van bijvoorbeeld een Gayatri yagya” is naar mijn mening een beperking van de Hindoe Dharma, haar leer en grootheid. Het is ook niet praktisch, omdat we niet in één keer bepaalde kwaliteiten kunnen ontwikkelen. Ontwikkeling vindt geleidelijk plaats, in fasen. Zo is dat ook met bhakti, het principe waar Dharma uiteindelijk vooral om draait.

We kunnen niet in één keer een bepaald bewustzijnsniveau of bhakti-niveau bereiken. We doen dat in fasen, zoals alle ontwikkeling in fasen plaatsvindt. Een zaadje moet eerst water krijgen en gevoed worden om te bloeien. Zo is dat ook met de individuele ontwikkeling van de mens; het gaat niet in één keer. Dat is mijn inziens ook de reden waarom het Hindoeïsme zoveel geschriften, rituelen en tradities kent. Het Hindoeïsme schrijft geen absolute waarheid voor en bepaalt niet voor de mensen wat zij moeten doen. Nee, zij biedt hen de vrijheid om zelf hun weg te kiezen, zelf te kiezen welke middelen zij willen kiezen om hun pad af te leggen naar het doel dat zij wensen te bereiken.

We aanbidden Hanuman niet alleen voor kracht, Sarasvati niet alleen voor wijsheid m.b.t. onze studies. Dat is puur saakaam bhakti (baatzuchtige bhakti), geen zuivere, onvoorwaardelijke bhakti (nishkaam bhakti) zoals o.a. Rama beschrijft in de Ramayana en bhakta Prahlaad in de Shrimad Bhagavatam. Saakaam bhakti is mijn inziens niet wat ons wordt geleerd in de geschriften. Onbaatzuchtigheid, onvoorwaardelijke toewijding aan het Goddelijke in al haar gedaantes; dat is wat de rishi’s ons mijn inziens leren middels de geschriften.

Veel mensen zeggen dat de Veda’s niet gericht zijn op manifestaties van goddelijke gedaantes en dat puur de Purana’s deze beschrijven. Echter, in de Veda’s worden goddelijke gedaantes als Sarasvati, Shiva etc. ook beschreven door middel van mantra’s, waaronder ook het uiterlijk van de goddelijke gedaantes. Dus ook al gaan we puur uit van de Veda’s, dan hebben we ook te maken met verschillende aspecten van één en dezelfde God. We kunnen het Goddelijke niet bevatten in één gedaante of één hoedanigheid. Onze rishi’s van de Satyuga en zelfs Brahma, de Schepper van deze wereld, hebben het Goddelijke niet kunnen bevatten, laat staan wij mensen in kaliyuga die over het algemeen ver van de essentie van Dharma en zuivere bhakti zijn verwijderd.

Onze geschriften staan vol talloze lila’s, leringen, verhalen en manieren van verering. Ik denk dat we nooit kunnen zeggen: “Dit is de grootste of belangrijkste manier van vereren.” Eenheid in diversiteit is mijn inziens het motto van onze geschriften. Dat zien we ook in de praktijk, en dat is in mijn optiek juist de grootheid en de pracht van onze Hindoe Dharma. Vele wegen leiden naar Satyaloka. We kunnen voor onszelf stellen dat een bepaalde verering ons meer voldoening geeft dan een andere, maar we kunnen eigenlijk nooit zeggen dat een bepaalde manier beter, krachtiger of effectiever is dan een andere manier. Waar het mijn inziens om gaat, is de essentie van ons handelen en de bhakti en intentie waarmee en waar vanuit we handelen.

De laatste tijd hoor en lees ik steeds vaker over situaties die me herinneren aan vervelende ervaringen uit het verleden. Deze vervelende ervaringen lopen erg uiteen, maar ze hebben allemaal één ding gemeen: Het subject was altijd een familielid, vriend(in) of kennis. Door nare ervaringen hebben zij uiteindelijk uit schaamte en wanhoop een einde hebben gemaakt aan hun leven.

Laatst kreeg ik via de site een e-mail over een meisje. Ik heb toestemming om haar voornaam te gebruiken en haar verhaal kort te vertellen. Ze heet Manisha en haar bijnaam is Misha. Ze is smoorverliefd op een jongen. Zijn vader is Indiaas en zijn moeder Surinaams-Hindoestaans. Ondanks haar verliefdheid heeft ze soms haar angsten, want de jongen eist veel van haar. Hoe dit verhaal verder is, kan ik niet vertellen. En hoe het zal aflopen, weet ik niet. Maar haar verhaal doet me denken aan het verhaal van een kennis met exact dezelfde naam en dezelfde soort situatie. Haar verhaal is aangrijpend en ik zal het je vertellen.

Misha was 15 jaar toen ze haar vriend leerde kennen. Het was een 19-jarige Indiër die ze buiten haar school had leren kennen. Zijn ouders kwamen oorspronkelijk uit Punjab, maar zijn later naar Delhi verhuisd, waar hij was geboren. Hij zei dat hij sinds zijn twaalfde in Nederland woont en daarvoor een paar jaar in Parijs heeft gewoond. Familie in Nederland had hij nauwelijks. Zijn vader was een paar jaar geleden overleden en zijn moeder was depressief en alcoholverslaafd. Hij had alleen een tante (mausi) met wie hij nog goed contact had. De rest van zijn familie woonde in India. De jongen hield veel van Misha. Hij kwam bijna dagelijks bij haar aan de deur met bloemen en dure cadeaus, zoals gouden sieraden en dure parfums. Ze zagen er zo lief uit samen, echt een knus stelletje dat tot over de oren verliefd was. Toch had ik er een naar gevoel over. En dat gevoel werd steeds meer bevestigd.

De verliefdheid van Misha was mooi om te zien, maar het veranderde haar. Ze begon al snel haar vrienden en studie te verwaarlozen. Na enkele weken werd mijn gevoel alleen maar bevestigd. Ondanks dat de jongen beweerde sinds zijn zestiende in Nederland te wonen, had hij geen Nederlands identiteitsbewijs. Hij beweerde een MBO-managersfunctie te hebben bij een klein bedrijfje, maar dat bleek ook al niet waar. Zijn rijbewijs was Indiaas. Hij bleek zelfs getrouwd te zijn en een vrouw en kind te hebben in India waar eerder niemand wat van af wist. Hij had zijn identiteit goed verborgen gehouden, maar via Google kwam ik in contact met een gedupeerde van hem, een 14-jarig slachtoffer dat beweerde verkracht te zijn geweest door de jongen. Zij vertelde eigenaardige verhalen over de jongen en had zelfs bewijs, zoals een DNA-rapport waar zijn naam op stond.

Ik raakte erg in paniek en vooral bezorgd om Misha. Ze ging haast dagelijks om met de jongen en was verblind door haar verliefdheid. Zelfs toen de jongen een mes tegen haar keel hield, bleef ze nog geloven in zijn zogenaamde goedheid. Hij sprak haar schuldgevoelens aan zodat ze alles voor hem liet. Haar neven en nichten met wie ze het zo goed kon vinden, haar vrienden en vriendinnen, haar moeder en zusje, en zelfs haar studie! Niemand kon tot haar doordringen. Zelfs het DNA-rapport bestempelde ze als vals. Op een gegeven moment was alleen de jongen goed. Hij bleef haar schuldgevoelens aanpraten en dreigen met zelfmoord als zij hem zou verlaten en terug zou gaan naar haar familie. Ze was zo verliefd, dat ze bij hem bleef. Zelfs toen hij haar zodanig had geslagen dat ze naar de EHBO moest, bleef ze bij hem en van hem houden, ondanks de vele pogingen van haar dierbaren die haar terug probeerden te halen.

De jongen heeft haar zover gekregen dat ze met hem naar bed ging. Hij heeft dit gefilmd en op internet gezet. Toch zag ze nog steeds niet in wat voor walgelijke intenties deze jongeman had. Hij hing fabeltjes op dat zijn vrienden dit hadden gedaan omdat hij hen een hoop geld verschuldigd zou zijn. Met zijn zielige verhaaltjes heeft de jongen haar uiteindelijk zelfs zover gekregen om met twee van zijn vrienden naar bed te gaan. Ook dit werd gefilmd en over het internet verkocht. Na tijdens de laatste partij op gruwelijke wijze te zijn verkracht door vijf vrienden van haar pooier begon de kerel haar als stuk vuil te behandelen en langzaam maar zeker kwam zijn waarheid naar boven. Hij bleek een vrouwenhandelaar te zijn uit India en hier jonge meisjes te ronselen om daar de prostitutie in te gaan voor een illegale blue-filmindustrie. Eindelijk besefte Misha dat hij een verkeerde jongen was, maar het was al te laat. Haar imago was beschadigd doordat de jongen één van de filmpjes naar haar school had gestuurd.

Die Misha die ooit een levendige meid was, was nu veranderd in een levenloos lichaam. Ze durfde niet meer naar buiten en sloot zich op in haar kamer. Haar moeder besloot haar mee te nemen op vakantie, samen met een psycholoog uit de familie, zodat Misha even weg kon zijn van de omgeving en het verleden kon verwerken. Maar het verleden bleef haar mentaal achtervolgen en na een week sneed ze haar pols door. Op een blaadje dat ze vast had, stond: “Je bent een appel hoog aan de boom, geen appelsap. Laat je dus ook niet opdrinken door zelf te vergaan. Gebruik je verstand en laat hem klimmen tot jouw plukken aan.” Een stukje van een brief die haar neef haar had gegeven als poging om haar terug te halen.