Wat reizen in India met me doet
In februari vertrek ik weer naar India om een groepsreis te begeleiden. Twee maanden geleden leidde ik nog een reis in het zuiden van het land, en nu ga ik opnieuw op pad, dit keer naar het noorden. Naar de regio’s waar mijn voorouders vandaan kwamen. Het is een gebied dat me raakt, en ook dat me vertrouwd is; ik ben er al meerdere keren geweest en heb er zelfs enkele weken verbleven. Toch voelt elke terugkeer anders.
Nu neem ik anderen mee. Niet alleen langs plekken op de kaart, maar in ervaringen die zich onderweg ontvouwen. In het leven op straat, in het vroege ochtendlicht langs de Ganga, in verhalen die ineens dichtbij komen. Het zijn momenten die je niet kunt plannen, maar die je wel samen kunt meemaken. En misschien is dat wel wat deze reis voor mij zo bijzonder maakt: dat ik iets wat mij al zo vaak heeft geraakt, nu mag delen.
Reizen door India doet iets met me wat ik moeilijk kan plannen of vastpakken. Het opent me. Het tilt me op, terwijl ik met beide voeten op de grond blijf. India is vol. Vol leven, vol verhalen, vol betekenis. In plaatsen als Varanasi, Ayodhya, Gaya en Bodhgaya lopen tijdlagen door elkaar heen. Wat ik lees in de geschriften, wat ik hoorde in verhalen van vroeger, en wat zich nu voor mijn ogen afspeelt; het bestaat allemaal tegelijk. Dat geeft me energie. Alsof iets wat abstract was, ineens tastbaar wordt.
Tijdens een boottocht over de Ganga in Varanasi gebeurt dat elke keer weer. Langs de ghats ontvouwen zich verhalen die ik al kende, maar nu hoor met mijn hele lichaam. Over raja Harishchandra, die werd getest in waarheid en plicht, zelfs tot het punt waarop hij zijn eigen zoon moest cremeren. Over Rama, over toewijding, over dharma die niet altijd comfortabel is, maar wel helder. De ghats zijn geen museum; ze leven. Mensen baden, bidden, rouwen, lachen. Alles door elkaar, zonder scheiding.
De Magh Mela in Prayagraj, een kleine versie van de Kumbh Mela, raakt me op een andere manier. Daar, bij de Triveni Sangam, waar de Ganga, Yamuna en de onzichtbare Sarasvati samenkomen, voel ik hoe rituelen geen leeg gebaar zijn. Een bad nemen is geen symboliek alleen; het is deelnemen aan iets wat al eeuwenlang stroomt. Er is lichtheid, eenvoud, toewijding zonder uitleg. Ik merk dat ik daar niet kleiner word, maar juist ruimer.
En dan heb je Ayodhya… Deze plaats brengt weer een ander soort vreugde. De plek waar Rama is geboren, waar verhalen die ik ken sinds mijn jeugd ineens een beeld krijgen. Het is niet dat ik daar antwoorden vind, maar dat ik voel: dit verhaal leeft. En ik leef erin mee. Rama is terug op zijn geboorteplaats, in zijn mandir. De paleizen van Sita Maiya en raja Dashrath zijn nog te bewonderen. En dan de Sarayu-rivier, die getuige was van Rama’s hele leven, van zijn geboorte tot kindertijd, huwelijk en zijn vertrek… Wat een eer om daar te mogen zijn!
We eindigen de reis in Kolkata. De stad waar zoveel van onze voorouders op de boot stapten richting Suriname. Wanneer ik daar sta, bij Suriname Ghat, voelt de geschiedenis dichtbij. Dat voelt wel even zwaar of beladen, maar op een menselijke manier. Vol moed, onzekerheid, hoop. Ik denk vaak aan wat zij achterlieten, en wat zij meenamen zonder het te weten. Dat ik daar nu kan staan, voelt als een cirkel die niet sluit, maar wel ademt.
Deze heritage-reis naar Uttar Pradesh, Bihar en Kolkata is voor mij geen terugkijken, maar meebewegen. De verhalen van mijn voorouders komen tot leven, net zoals de verhalen uit de geschriften. Als iets van toen dat nog steeds spreekt. En juist dat maakt deze reizen zo bijzonder. Alsof je wordt herinnerd aan wie je bent, zonder dat je hoeft te graven.
Op 9 februari vertrek ik weer naar India, met een nieuwe groep. Naar deze plekken die me blijven voeden en verrassen. Ik neem mensen mee die openstaan voor die ervaring: kijken, luisteren, voelen, zonder dat alles uitgelegd hoeft te worden. India doet de rest. Dat heeft het bij mij al zo vaak gedaan. Dankbaar dat ik dit met anderen mag delen.
Wil je ook meereizen? Bekijk het reisaanbod en bel me even om de mogelijkheden te bespreken.
